Karar Almanın Tarihi Yoktur

Bir arkadaş grubum var. Daha doğrusu bir kaçı sabit diğerleri durmadan değişiyor. Ve de aramızda ayıp lafı olmaz. Kim ne düşünüyorsa, ne yaşamışsa olduğu gibi anlatır diğerleri de derman olmaya çalışır. Olamazsa en azından dinlemiş olurlar. Bazen sadece söylemek de rahatlatıyor insanı. Ama sorun şu ki çok sık bir araya gelemiyoruz. İki görüşme arasında bir şeylere en çok kafasını takan, en çok dolan kişi benim galiba. Ya da hepsinin gizli blogları var onlar da benim gibi rahatlıyor. Hiç düşünmemiştim bunu bak. Kendime not : bir dahaki buluşmada sor bunu

Son muhabbetimizde konulardan birisi cinsellikti. Konuşurken fark ettim ki m.basyonu istediğimden değil alışkanlıktan yapıyormuşum. Ekim ayının sonuna doğru gerçekleşmişti bu konuşma. Bir hafta uslu durabilecek miyim diye deneyim dedim kendimi. Durdum da. Kasım ayı boyunca da gitmeyi düşünüyorum. Belki fesat zihnimin durulmasına da yardımcısı olur. Bu arada küçük bir ipucu, sabahları yataktan kalkmadan önce bir miktar sakinleştirmeniz gerekiyorsa kendinizi derin bir nefes alın ve tutabildiğiniz kadar tutun. Bir yerde otuz saniye yeterli diye okumuştum ama ben bir dakikaya yatın tutuyorum. Garanti olsun.

Kirli bir paragrafı geride bıraktıktan ve bunun için sizden özür diledikten  sonra... Bir karar da az önce kahve içerken  aldım. Programlama derslerimizin birinde proje yapmamız gerekiyordu, sessiz sakin duran bir kıza beraber yapalım dedim olur dedi. Daha elimi bir şeye sürmemişken halletmeye başladı her şeyi. Bir de neler yaptığını bana rapor ediyordu. Çok dokundu lan. Azarlasa, bağırsa çağırsa pişkin pişkin sırıtırdım belki. Ama bu şekilde hiç olmadı. Fincanın içine baktım, tavana baktım. "Rab şahidim ve yardımcı ol, eksikliklerimden birini daha kapatacağım" dedim ve diktim tepeme. Garip bir sakinlik var üzerimde. Hoşuma gitti.

Demek istediğim odur ki; bir karar almak için yılbaşını, pazartesiyi, aybaşını, güneş tutulmasını falan beklemeyin. Alın o kararı. Bir de inanç durumunuz nedir bilemem ama yalnızken aklınıza gelen herhangi bir şey için dua edin. Belki ulaşır yetkili makamlara, en kötü kendi kendinize konuşmuş olursunuz ve yalnız olduğunuz için kimse bilmez. Kendisiyle konuşanlara deli diyenlere bakmayın siz. Kendisi hayırlı bir şey düşünemeyen insanlar düşünenleri karalamak için çıkardı öyle bir lafı. Çoğu sığırdır, kalanlar da bu sığırlar tarafından kabul görülmek için söylerler.

CK

Direniyorum şimdilik

İntihar yazısı değil bu, korkak bir insanım ben canım da tatlıdır kıyamam kendime ama birisi vursa  fena olmazdı. Bu blogu açarken arkadaşımla aklımıza ne eserse girip yazalım kimse kim olduğumuzu bilmesin demiştik. Zaten gözüken hepi topu dört izleyici var, onlar da benim hakkımda bir gram fazla şey öğrenmek için yanıp tutuşmuyorlardır. Ama dediğim gibi, aklıma esti, yazmak istedim yazıyorum. Ctrl+W güzel bir kısayoldur ilgilenmeyenlere.

Bir vakıf üniversitesinde bilgisayar mühendisliği okuyorum. Bilgisayarlarla aram çok iyi diye bu mesleği yapmak istemiştim, keşke ne olduğunu nasıl olduğunu daha fazla araştırıp yazılsaydım. Dördüncü senem ve ikinci sınıfım.

Hem mühendis olmak istiyorum hem tembelim aynı anda olmuyor neredeyse her dersimi üçüncü alışımda geçiyorum. Okula gidip gelmek aynı dersleri üst üste almak benim için hiç sorun değil gerçekten. Ama vakıf üniversitesi oluşu, yemesi içmesi, ulaşımı derken binlerce lirayı heba ediyorlar üzerime. Karşılığını veremiyorum diye üzülüyorum, veremeyeceğimi düşündükçe çıldıracak gibi oluyorum.

Söz konusu para olunca kara delik gibiyim, emdikçe emiyorum bende bir değişme olmuyor. Tamam insanlara saygılı birisiyim, düzgün konuşmaya çalışırım herkesle. Ev işlerine yardım ederim, daha doğrusu edebildiğim her yardımı her durumda ederim. Ama bu değil ki mevzu. İyi bir öğrenci değilim. Yolun tam ortasında olmak sıkıntı verici, başta olsan dön geri, sonda olsan ha gayret biraz daha ileri. Karanlığın içindeyim ne yöne tutmam gerek feneri ?

Kendim karşılıyor olsaydım şu dakikada bırakırdım üniversiteyi, ama böyle olmuyor. Belki kendileri kaydımı alırlar ders bırakırsam. Bir Nisan'da sınav var, çözemediğim soruya mod medyan denerim, çözdüklerimle de devlette bir yere girer mezun olmam heralde. Ya da askere gideyim belki şehit düşerim. Çevre yolundan cennete. Yeşil tabelalar falan.

CK